PVV in balans

Uw Catharina heeft vakantie en dat is natuurlijk een uitgelezen moment om gezellig financiële jaarverslagen van anderen te lezen, want daar kom ik de rest van het jaar nauwelijks aan toe. Omdat u daar nooit zin in hebt – wat heel vreemd is, zeg nou zelf – ga ik u hier op de DG een klein lesje balans lezen geven. Niet zomaar voor de poelegrap en aardigheid (© mijn moeder), maar omdat je nooit weet wanneer het u van pas komt.

We gebruiken daarvoor deze jaarrekening, gecontroleerd, goedgekeurd en van stempels voorzien door registeraccountant Drs. J.P. Walter:

pvv-balans

De bedragen zijn in euro’s.

Balans

Op de balans staat alles wat iemand aan bezittingen en schulden heeft.
In 2013 had de PVV € 120 eigen vermogen (verenigingskapitaal). Dit bestond uit 70 euro cash en 50 euro contributie die Geert Wilders op 31 december 2013 nog niet betaald had, maar de boekhouder gaat er vanuit dat hij dat nog wel zal krijgen, dus hij telt dat op papier gewoon als vordering bij het verenigingskapitaal 2013 op, ook al heeft hij het fysiek nog niet in handen. Dat doen we allemaal, hoor, geen vuiltje aan de lucht.

Staat van baten en lasten

Hierop staan alle uitgaven en inkomsten in een jaar.
In 2014 betaalt Geert zijn € 150 partijcontributie (duur zeg!) wel op tijd, dus dat heeft de boekhouder in kas gekregen. Hij noemt dat baten. Daarnaast moest hij ook wat lasten betalen, namelijk: de kosten van de bank: € 86 (ik hoop dat Drs. J.P. Walter ze erop gewezen heeft dat dit exorbitant hoog is voor een bankrekening met een saldo van 200 euro en waar twee overschrijvingen per jaar op plaatsvinden) en blijkbaar moest de boekhouder nog een tientje contributie terugbetalen aan Geert, dus ik denk dat de contributie van de PVV eigenlijk € 140 is en Geert veel te veel heeft overgemaakt in zijn enthousiasme. Hoe dan ook: als we de 96 euro kosten aftrekken van de 150 euro inkomsten, dan houden we 54 euro winst over. Een mooi en gezond resultaat.

Maar dan gebeurt er iets geks. We hebben dat verenigingskapitaal van 2013: 120 euro. In 2014 wordt daar de winst van € 54 natuurlijk bij opgeteld, maar daarnaast telt de boekhouder er ook nog € 50 “correctie voorgaande jaren” bij op. Waar komt die € 50 ineens vandaan? Hoezo correctie voorgaande jaren? We hebben net op de balans gezien dat die € 50 achterstallige contributie gewoon in die € 120 van 2013 zit, dus waarom wordt het dan in 2014 nogmaals erbij opgeteld? Of is het een andere € 50 euro? Dat kan ook niet, want dat zouden we dan als vordering op de balans moeten zien en het staat er beslist niet, zie de 0 achter “nog te ontvangen contributie”.

Dus ik snap Drs. J.P. Walter niet, over mijn lijk dat ik hier een mooi stempeltje op had gezet, zodat Geert er lekker mee in de weer kan met z’n kleurpotloden.  Want als er zomaar geld verschijnt, kan het ook zomaar verdwijnen. Om het iets aanschouwelijker te maken: 22,3% van het kapitaal is in het verleden vergeten of verkeerd in een jaarrekening terechtgekomen zonder dat iemand het ooit heeft gezien of er is sprake van witwassen.  Je verwacht dan van de accountant of van het bestuur een melding hierover, maar ik ben een boon als ik die kan vinden. Ik kan niet wachten op het financieel verslag 2015.

U denkt natuurlijk dat ik deze jaarrekening uit mijn duim heb gezogen. Ik geloofde het eerst ook niet, hoor, maar het is werkelijk authentiek en zo bij de minister ingeleverd. Het geld van de PVV zit in de Stichting Vrienden van de PVV (voorzitter: Geert Wilders) en die hoeft de financiële verslagen niet aan de minister te laten zien. Geert heeft alleen meldingsplicht als hij giften hoger dan 4.500 euro krijgt. In 2014 kwam dat één keer voor. Ruim € 18.000 van het David Horowitz Freedom Center.

Zal ik morgen de VVD doen? U moest eens weten hoeveel subsidie zij van ons krijgen als politieke partij en wat ze in 2014 hebben uitgegeven aan de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen. U weet wel, die mooie posters met “In Rotterdam spreken we Nederlands”.  En deze.

vvd-leiderdorp_1-rioriteit

Nieuw elan voor FC Groningen

Het nieuws dat Cathrinus deze week werd gevraagd om mental coach te worden van de eerste selectie van FC Goningen, kwam niet onverwacht.
“Ik had het altijd al gedacht”, zei mede-Digitolle Grieze-blogster Catharina. “Cathrinus is eigenlijk de vleesgeworden empathie, de zachte kracht in eigen persoon, de persoonlijke coach die iedereen zich wenst.” Zelf was Cathrinus deze zondagmiddag inmiddels al per trein naar Eindhoven gereisd, om in de gelegenheid te zijn het eerste elftal van FC Groningen in de spelersbus te vergezellen op de terugreis naar het noorden.

10707134_484867148321731_1965763061_n“Het was natuurlijk logisch dat de 0-0 tegen de koploper van de eredivisie door deze jongens gevierd zou worden als een overwinning”, laat Cathrinus per telefoon vanuit de spelersbus weten. “Maar ondanks het blije gevoel was er toch meteen weer dat laffe handjegeklap, waarop vanaf nu precies mijn focus ligt.”

Handjegeklap? In een kort exposé legt Cathrinus uit wat zijn belangrijkste aandachtspunt gaat worden in de komende coachingsperiode.

“Ik weet niet wie er ooit mee begonnen is; waarschijnlijk een speler die ergens halverwege de tweede helft werd gewisseld en dacht: ik zal de meegereisde supporters even bedanken. Op de een of andere manier begon hij met zijn handen half boven zijn hoofd in de richting van de supporters te applaudisseren… En helaas is dat inmiddels de algemene trend geworden.”

Is dat nu zo erg, Cathrinus?

ENSCHEDE, 27-02-2016 , Stadion Grolsch Veste, Voetbal Eredivisie seizoen 2015 / 2016 . FC Twente - FC Groningen 2-0. Danny Hoesen

“Ja! Dat hele ‘applaus voor jezelf’ was dacht ik na de laatste aflevering van de Meneer Kaktus Show uit onze cultuur verdwenen, maar nee dus. En het ergste is: dat hele gebaar is verworden tot een emotieloos placebo. Ik heb het afgelopen jaar vooral de spelers van FC Groningen geobserveerd, en ik heb nog nooit een groep mensen met minder tekenen van leven in hun handen zien klappen als dit apathische zootje.”

“Of er nu gewonnen is, of verloren, de symptomen zijn hetzelfde: de spelers bedanken in de middencirkel het arbitrale team, daarna kijken ze elkaar vertwijfeld aan, dan zegt er eentje iets in de trant van ‘oh ja, ererondje’, en vervolgens lopen ze tegen de richting van de klok in een rondje langs het publiek.”

Dat is aardig, toch?

gro-rkc0910a47“Theoretisch wel. Maar! Je moet je realiseren dat deze jongens gemiddeld een tonnetje of drie, vier per jaar verdienen hè? En zie ze dan lopen… nou ja: sjokken is een beter woord. Voetje voor voetje strompelen ze een rondje door het stadion, hoofd gebogen… terwijl de handjes vertraagde applausbewegingen maken, zo ongeveer ter hoogte van de navel. Wat moet dat voorstellen? Wat bedoelen ze daarmee? Wat is de boodschap?”

Ach, die jongens zijn moe…

“Die jongens zijn halve miljonairs! Daarom heb ik ze meteen morgenvroeg naar het stadion verordonneerd. Vóór de zogenaamde uitlooptraining krijgen ze van mij een splinternieuwe Uitzwaaitraining! Ik ga ze trainen en coachen zodat ze voortaan, of ze nu gewonnen of verloren hebben:

  • met ferme tred een rondje doen;
  • vriendelijk het publiek aankijken;
  • met beide handen naar het publiek zwaaien;
  • en als het even kan, optimistisch hun duim omhoog steken!

Dat zal er heel anders uitzien dan die wandelende condoleance die je nu over de velden ziet trekken. En ik weet zeker dat het effect zal hebben op het resultaat van de volgende wedstrijd, en de reactie van het publiek daar weer op!”

Dankjewel Cathrinus. Wat zouden we toch zonder jou moeten?

“Oh ja, en als ze het bij de FC onder de knie hebben, neem ik de andere ploegen onder handen!”

Davy Klaassen heeft een wedstrijd gewonnen, zoals u ziet...

Davy Klaassen heeft een wedstrijd gewonnen, zoals u ziet…

Catharina’s update over van alles

testbeeldU wilt vast héél graag weten hoe het met uw Catharina gesteld is, gezien de relatieve blogstilte van de afgelopen maanden. Daarom niet langer getreuzeld.

Deze blogstilte had alles te maken met mijn e-reader. Ik raakte de laatste tijd steeds geïrriteerder door al die plofboeken van 30x20x10 meter met die akelige, keiharde kaften en tien letters op een regel, die je alleen rechtop gezeten aan de eettafel op een fatsoenlijke manier kunt lezen. Ik heb geen tafel, dus ik merkte dat ik alleen nog maar de krant las, terwijl de stapel ongelezen macrobiotische roggebroodboeken hoger en hoger werd. Dat ging kriebelen, natuurlijk, ik ben geen prettig mens zonder een onderhanden boekje. Dus toen Mijn Dichter (bibliofiel) even niet keek, schafte ik me een e-reader aan die in al mijn jaszakken past (uw Catharina bezit geen schouder- of handtas, want daar kan ik nooit iets in vinden). Het had natuurlijk ook een tafel kunnen zijn, maar vind maar eens een acceptabel exemplaar dat niet een miljoen euro kost.

Feest in huize Catharina! Ik stuurde De Dichter naar zijn eigen vertrekken en ging stiekem maar opgewekt aan het zoeken op het internet. Eerst de rechtenvrije, gratis e-boeken uiteraard, ik blijf een Nederlander wat dat betreft. Mijn brave readertje stond te puffen en te hijgen onder de downloadlast van de Austens, Wildes, Wodehouses, Flauberts, Thijssens, Elschots, Beetsen, Scott Fitzgeralds, Christies, Shaws, Forsters, Tolstois en wat al niet. En lezen dat ik deed! Daarna begon ik ook e-boeken te kopen, eerst een paar hartelapjes die ik altijd weer ter hand kan nemen, daarna ook nieuwe uitgaven. Gisteravond bijvoorbeeld kocht ik Calvin Trillin, omdat dat moest van Cathrinus. Ik klikte op ‘bestellen’ en hopla, ik had ‘m. Goedkoper dan de paperback ook nog. 20160805_144854Er zijn natuurlijk nadelen: voor Godert Walter is het bepaald sneu, want ik zette daar toch wel wat om. Daarom probeer ik ze nu te bewegen om ook e-boeken te gaan verkopen, dan bestel ik alles daaro. Ik wil er wel een crowdfundinkje voor opzetten, meneer Walter! Ook vraag ik me af wat het met de poëzie doet, want daarbij is bladspiegel, lettertype, regelafbreking enzo nogal belangrijk. Maar nooit meer schuiven met onafzienbare rijen boeken, veel makkelijker overal 40 boeken tegelijk lezen, nooit meer verhuizen omdat de boekenkasten niet meer in je huis passen… Verrukkelijk.

De Dichter vindt mij niet meer zo leuk, geloof ik. Wel is hij er over te spreken dat hij mijn bedlampje niet meer iedere avond uit hoeft te doen (lampje in de reader!) omdat ik altijd lezend in slaap val, maar dat is dan ook het enige, verder vindt hij mij een verrader. Maar je moet het kwade nu eenmaal met een paar goeden nemen.

O en Bandje! Als ik het me goed herinner hebben mijn jongens en ik u verlaten met de aankondiging van ons nieuwe plaatje. Word in the street is, dat het inmiddels gearriveerd is, alleen nog niet in de verkoop. Waarom dat zo is kan ik u niet zeggen, want Zanger weigert halsstarrig om mij een exemplaartje te overhandigen, dus ik denk eerlijk gezegd dat het een snertplaat geworden is en lelijk ook. Koopt desondanks allen onze plaat.

triggerfinger zien spultjeBandje heeft een hele tijd op halve kracht gewerkt, want Sologitarist had een gebroken rug met vier ontstoken schouders en Slaggitarist was verkouden of zo, waardoor ze beiden steeds maar niet konden repeteren. Dus vroegen we Exsologitarist om een tijdje bij ons te komen spelen, want zonder punkrock is het leven ook maar niets gedaan en hij zat verder toch alleen maar vlinders te vangen en de dieren des velds namen te geven. Vorige week vrijdag kwamen ze ineens alle drie tegelijk opdagen, waardoor we plotseling met een enorm overschot aan gitaristen zaten. Exsologitarist sprak gedecideerd: “Ik vind alles best, maar denk maar niet dat ik nu weer uit de band stap.” We besloten staande het koffie met bieruurtje dat drie gitaristen altijd beter is dan nul gitaristen, dus nu is Exsologitarist Exexsologitarist. En gezellig dat het was! Sologitarist en Exexsologitarist hebben tot diep in de nacht met de armen om elkaar heen zitten tetteren over hun bakjes, een heleboel kleine, metalen, vrolijk gekleurde kastjes met knoppen eraan die altijd in de weg liggen, vaak stuk zijn en die iets doen. Vraag me niet wat.

Tijdens die uiteraard nogal chaotische repetitie kwamen er twee mannen met microfoons en koptelefoons bij ons langs in de oefenruimte. Ik dacht dat het voor een radioprogramma of zo was, maar Sieto vertelde dat er een akoestisch rapport opgesteld moest worden voor de vergunning voor ons nieuwe pand op het industrieterrein en dat ze de dB’s kwamen meten die de Viaduktbands maken. Hij had de beide mannen van tevoren gezegd dat ze waarschijnlijk rekening moesten houden met zo’n 110 dB, maar dat werd lacherig, zijnde onmogelijk, weggewuifd. Weer buiten onze oefenruimte gekomen, bleek de teller op 113 dB te staan, wat een behoorlijke cultuurschok teweeg bracht bij de naïeve opmeters. de polsen van OlafEn toen hadden ze Moan (115 dB) nog niet eens gehad! Dus mocht u eens gezellig langs willen komen als Bandje aan het repeteren is: vergeet uw oordoppen niet.

Zanger en Slaggitarist vertrokken na afloop naar de verjaardag van Robbie in de Crowbar, Drummer en ik hadden een kater (Colonel en Colonette zijn bijzonder prettig, maar dodelijk gezelschap) dus lieten we ons verontschuldigen en Exexsologitarist en Sologitarist waren nog niet uitgepraat over hun bakkies en bleven in de repetitieruimte zitten.
Het was een mooie avond.

Turks-Nederlandse zusters

Foto-RTV-Noord-Reinder-Smith

Foto: Reinder Smith

Het is alweer een paar jaar geleden, dat uw Catharina en haar Dichter op de Grote Markt bij een demonstratie tegen Erdogan en zijn acties tegen de Turkse protesten waren. Jaja, ik weet wat u denkt: “Wat heb dat nou in, in Groningen demonstreren tegen een dictator in Turkije”, maar het is de solidariteit, people. Mensen die dictators (links of rechts) en de daarmee gepaard gaande onderdrukking  van bepaalde groepen bevechten, kunnen in woord en daad rekenen op onze onvoorwaardelijke steun.

De Dichter trok wel zijn wenkbrauwen op toen hij, naast de andere uitingen, de Atatürkvlag op de houten trap zag hangen, maar ik zei: “Kom jongen, kleine stapjes. Eerst die verdomde kerk aan de kant, daarna schreeuwen en gillen over mensenrechten, dan de invoering van een echte democratie met een vrije oppositie en alles en daarna, hopelijk, het socialisme. Hoewel de barbarij ook zomaar gekozen zou kunnen worden, maar dat moeten ze dan zelf maar weten, want pas dan is het een échte vrije keuze.” Hij was het niet met mijn feilloze sociaal-democratische stappenplan eens natuurlijk, de revolutionaire stijfkop, maar hij bleef.

Taksim plein 2013Een grote demonstratie was het niet. Een oude ook niet. Hans-Paul en zijn vriendin en wij waren de enigen van  een normale, middelbare leeftijd, de rest was héél jong en veelal met Noord-Afrikaanse wortels. Vermoed ik althans, ik kan dat nooit zo goed zien.

Er waren uiteraard sprekers en op het moment dat één van de meisjes de microfoon had, liep een vrouw met grote passen, dwars over de Grote Markt naar ons groepje toe. Ze richtte zich tot een meisje onder de demonstranten dat ze blijkbaar kende en ze was woest. Ze sprak Turks, dus we konden het niet verstaan, maar dat het kind ervan langs kreeg was overduidelijk. Een ander meisje posteerde zich met geheven kin voor het belaagde meisje en trachtte te redeneren. Ondertussen sprak het meisje met de microfoon op steeds luidere toon onafgebroken door over mensenrechten, vrijheid, democratie en liefde en respect voor elkaar.

BORLANGE 20160501 A lone woman stands with raised fist opposite the uniformed demonstrators in Sunday's Nazi demonstration in Borlange, Sweden. The organisation calling itself Nordiska motstÃ¥ndsrörelsen gathered a total of around 330 people in its demonstration on May Day in Borlänge. Foto: David Lagerlof / Expo / code 75876“Wat zegt die mevrouw?” vroegen wij verward. “Ze is een AKP-aanhanger en boos dat het meisje hier staat. Ze vindt het verraad en vraagt zich af wat haar ouders ervan vinden.”

Ondertussen werd de kakofonie van microfoon, woedende vrouw en argumenterende tegenstandsters steeds groter. We begonnen een beetje bang te worden voor een escalatie, maar dat gebeurde gelukkig niet, het bleef bij woorden. In het heetst van de strijd stapte een jongen die al een tijdje naast de man van de boze vrouw had gestaan naar voren, sloeg zijn arm om haar heen en sprak haar toe. Ook dit was in het Turks, maar dat kon ik wel verstaan. “Kom, mam, maak je niet zo druk, zij hebben ook recht op een mening, laat ze toch.” De moeder kalmeerde wat, werd vervolgens door man en zoon onder de arm genomen en vertrok sputterend en mopperend. Het meisje met de microfoon hield midden in een zin op met praten, boog het hoofd en zuchtte heel diep.

sla terugDe zoon kwam nog even terug om zijn verontschuldigingen aan te bieden voor de interruptie. Maar wij hadden een heel klein beetje gevoeld hoe het is om met de emoties van een volledig verscheurde achtergrond te moeten leven. En ik was trots op mijn zusters, zowel ter linker- als ter rechterzijde (want zij stapte ook onvervaard in haar eentje op een groep overduidelijke tegenstanders af), die voor de duvel nog niet bang te krijgen zijn en zich beslist  de mond niet laten snoeren.

Nieuw: het Grote Digitolle Grieze Poke-Mongool Spel!

Cathrinus en Catharina wilden even een biertje gaan drinken op het terras in het Noorderplantsoen. Catharina’s band was (weer eens) lek, dus hipte ze even bij Cathrinus achterop, en zo fietsten ze vrolijk het park in.

Pokemon_Go_players_trespassing_while_pla_0_5406131_ver1.0_640_360Dat viel tegen. Het hele plantsoen was bevolkt met jongelui, in groepen van drie tot zes, die allemaal kriskras over de rijweg strompelden, onderwijl peinzend in hun mobieltje lopende te kijken.

Nu kenden Cathrinus en Catharina het begrip Smartphone Zombies al een tijdje: voornamelijk studentenmeisjes die slingerend voor je uit fietsten terwijl ze op hun mobieltje checkten of er in de afelopen 30 seconden nog een van hun vriendinnetjes een foto van een poes op Facebook had geplaatst, c.q. of er een nieuw bericht op een van de vele groepsapps was gepost. Vaak ging Cathrinus dan een paar minuten naast zo’n meisje fietsen en zei dan opeens hees fluisterend: ‘Mag ik je 06-nummer? Dan app ik je of je even opzij wil gaan!’

Maar dit was anders. Hier leek op het eerste gezicht geen sprake van communicatie, de zombies waar het hier om ging waren te voet (of stonden naast hun fiets), en op hun gezichten was geen enkele emotie te bespeuren.

Catharina is de beroerdste niet, dus die sprong fluks van Cathrinus’ pakjedrager en tackelde een jongetje van een jaar of zestien. Ze bleef bovenop het jammerende kalfje zitten en overhandigde Cathrinus zijn telefoontje. Toen ging Cathrinus een licht op: ook in Groningen hadden we nu te dealen met vrij rondlopende Pokemonjunkies!

pokemon-go2Toen we het bibberende joch weer hadden vrijgelaten en op het terras achter ons biertje zaten, moesten we eigenlijk wel lachen. We mochten de firma Nintendo wel dankbaar zijn, dat het ze gelukt was een nog stompzinniger bezigheid te creëren, een nog verslavender spel, een nog hersenlozer tijdverdrijf dan de hele wereldwijde telecomindustrie in decennia had weten te bedenken!

Dit riep om actie. Cathrinus en Catharina hadden maar een paar biertjes nodig om tot de ultieme oplossing voor dit probeem te komen en tegelijkertijd De Nieuwe Hype te bedenken:

Het Grote Digitolle Grieze Poke-Mongool Spel!

De spelregels zijn supersimpel:

  1. Loop door de stad
  2. Wanneer je een Pokomonzombie signaleert, ga je vlak achter hem of haar lopen
  3. Geef met je vlakke hand een korte, krachtige tik op het achterhoofd van de Pokemonzombie
  4. en roep hard en duidelijk in zijn of haar oor:
  5. POKE-MONGOOL!

Puntentelling:

  1. Elke klap op het achterhoofd van een Pokemonzombie levert 1 punt op.
  2. Twee simultane klappen, met beide handen op de achterhoofden van twee Pokemonzombies, is goed voor 3 punten
  3. Lukt het jou of je compagnon, de klap(pen) te filmen, deel dit filmpje dan op de Facebookpagina van Digitolle Grieze, en je krijgt 5 bonuspunten!
  4. Loopt een Pokemonzombie onder een auto, nog voordat je een klap op het achterhoofd hebt kunnen toedienen, dan ontvang je toch 3 punten; gebeurt het na jouw tik, of vanwege jouw tik, dan levert dat 4 punten op.

pokemon-go2Let op: we realiseren ons, dat een keiharde trap tegen het weke achterwerk van een Pokemonzombie zeer bevredigend kan zijn. Hier kunnen we echter geen punten voor toekennen. Maar misschien geldt hier ook wel het Olympische adagium: meedoen is belangrijker dan winnen!

Veel plezier!

Catharina goes negentien punt nul

blogblock

Zangers/zangeressen met maniertjes (José)

Ik weet niet precies op wie José hier doelt, maar ik weet wel dat het Zanger niet kan zijn. Zijn enige terugkerende podiumact is dat hij altijd en overal uitglijdt met zijn rare strapatsen, keihard op zijn kont terecht komt en onder dikke tranen verder moet zingen. Wat hij niet allemaal voor u over heeft! Wel is er een schooltje aan Groninger zangeressen die iets vreemds doen met hun vrije hand, de hand waar geen microfoon in zit. CT (prachtstem) was de eerste die ik hierop betrapte en zij geeft zangles, dus ik vermoed dat het de kopijeerlust des dagelijkschen levens is. De hand is gestrekt, ter hoogte van het middenrif en maakt wegwerpende basta-gebaren op het ritme van de muziek. De pink is daarbij deftig geheven en de functie ervan zeer raadselachtig.
Help me herinneren dat ik nog eens een uitgebreid stukje aan de gezichten van sologitaristen en drummers moet wijden.

Sportzomer (Frank)

“Holland holland holland! Godverdomme! Scheidsrechter. Bondscoach. Veld. Trainer. Narsingh*. 1974.”
*Die heb ik opgezocht hoor. Mooie jongen, wel. Red.

Het nut van niksen oftewel gewoon rotten (Henja)

We zijn natuurlijk calvinistisch van inborst, daarom noemt Henja het ook vergoelijkend ‘rotten’. En dat klopt ook wel. Neem mij nou, zaterdagmiddag half drie en ik zit hier nog steeds ongewassen, met haar dat alle kanten uitstaat en zonder mascara en lippestift in de pyjamabroek te tikken op een toetsenbord (tienvingerblindsysteem!) en draag niks bij aan de economie of de wereldrevolutie. Terwijl Mijn Dichter in het zweet zijns aanschijns en in zijn Fuck De PVV-T-shirt bij de museumbrug krantjes staat te verkopen ten behoeve van dat laatste.

Over de studenten naast je of iets anders waar je van gaat schelden (Gerdientje).

Hier reageer ik op een trol die weer eens beweerde dat alle vluchtelingen voor de rest van hun leven in alles door de Nederlandse staat onderhouden worden en dat ‘sociale uitzinnigheid’ noemt.

rypke

1903 Tour de France winner Maurice GarinKomkommertijd (Renata)

Deze dateert uit 2008, Renata. Ik kan het lijstje wel weer eens updaten.

Je woont in een Groningerland waar bijna de helft van weg wil, naar elders (Jan)

Ja. Het is treurig. Er komen gelukkig wat vluchtelingen bij, maar die zullen het ook niet lekker vinden, dat geschud aal. Is het een troost dat ik hier in ieder geval tot mijn dood blijf wonen? Tenzij alles om me heen instort en overstroomt door dat geaardbeef, natuurlijk, dan is het niet anders.
Toen ik Jans naam zag staan, dacht ik trouwens onmiddellijk: “o ja, iets over het Gronengs.” Maar ik kon alleen maar ‘nah’ bedenken en dan vooral die in de betekenis van ‘stel je niet zo aan’ of ‘praat toch niet zo dom’. ‘Nah ta mor’ is ook mooi, maar daar kan ik verder niet zoveel mee. Maggelen!

Over het EK voetbal en het WK draaiorgel draaien (Harry)

Zie ook Frank. Aan de Amsterdamse grachten. Ik vond dit een verrukkelijk jaar, qua EK. Aan de voet van die ouwe Wester. Geen oranje gezien, iedereen riep telkens weer de naam van een ander land met ‘hup’ ervoor Bij ons in de Jordaan en ik heb geleerd dat Turkije in Europa ligt. Er is een Amsterdammer doodgegaan.

Slijptollen (Gerjan)

Dat is nou aardig, want er wordt te veel over hem gezwegen. De Colonel is de onvolprezen en uiterst daadkrachtige manager van Bandje, tevens scharensliep. Zijn uw messen bot? Bel De Colonel! Doet uw snoeischaar raar? De Colonel verhelpt dat in één tel! Werkt uw zakmes  niet naar behoren? Op de molen van De Colonel koren!

Kijk eens een hele rit naar de Tour de France. Vooral wanneer er geen ruk gebeurt. Ik kan me zo voorstellen dat het alsmaar doorkeuvelende commentaar voor jou een belevenis moet zijn (Tuppus)

scharensliepIk zet NU de radio aan en ga gewoon zitten meetypen (dat kan ik heel snel, vanwege dat bovengenoemde tienvingerblindsysteem). Ik ken geen enkele naam, dus die schrijf ik fonetisch, sorry alvast voor alles.

Hij heeft daardoor zijn voorsprong uitgedraaid. Briljante zet van DMC om hem vooruit te sturen. Als er echt gewonnen moet worden, dan verliest hij wel terrein. Een jury moet soms salomonsoordelen uitreiken. Hij vloog met 60 kilometer per uur tegen die boom aan en hij eroverheen. Vriend is al verlost van Verde en trekt een sprintje. Maar goed, laten we niet al te veel vooruitlopen op de uitslag. Eerste categorie. Maika rijdt op gunstig terrein. Vorig jaar reed hij als eerste over de tour Malei. Hij zegt: ‘als we tegen de Pyreneeën inrijden ben ik altijd de klos’. Deze Pino heeft goede en slechte dagen, maar altijd courage. Zorgt voor spektakel. Ze beginnen in één keer het tempo op te schroeven, maar maak je verhaal af terwijl de groep van 50 hier op de pijnbank ligt. Landa is inmiddels weg. O nee. Dat is Marene weer. Goka en z’n broertje. Goka is de oudste. De camera zegt: ‘dit tempo is te gezapig’. Als je nou aan mij vraagt: wie maakt de allerscherpste indruk, dan zeg ik: Kitta. Ai, daar gaat Maika, die gaat bij Pino vandaan. Die denkt ik pak die puntjes nog wel. Kuhrs vindt het moeilijk om in het wiel te blijven. Oeh, Pino zakt door het peloton, zelfs. Dat wordt een herhaling van wat we gisteren zagen.

Je kunt mij niet wijsmaken dat er ook maar iemand is die deze wartaal begrijpt. Maar prachtig is het wel, moet ik eerlijk toegeven.

Over parende libelles die al rollebollend door de lucht bijna onder mijn fiets kwamen… (Noor)

Ja, hoor eens, Noor, dat is al een volledig blog op zich. Die je zelf zult moeten schrijven, want ik heb het ja niet meegemaakt. Ik kan niet OVERAL bij zijn. Maar zo zie je maar weer dat je tijdens het paren niet al te uitzinnig moet rollebollen, daar komen maar ongelukken van.

Studenten in het verkeer of is dat ouwewijverig? (Margriet)

aletta jacobsGeen idee, ik ben zelf al redelijk op weg naar oud wijf, zo ik dat niet al bereikt heb, dus alles wat ik zeg en denk is ouwewijverig. Als je doelt op het krioelige fietsen, dan moet ik je, denk ik, teleurstellen, want dat doe ik zelf ook. Ik slalom overal omheen, slechts voor bussen en taxi’s heb ik als fietser nog een beetje ontzag, maar als ik als voetganger een zebrapad nader, ram ik gewoon door.
Als je de verse eerstejaarsstudentjes bedoelt, dan ben ik het wel met je eens. Die zijn helemaal opgewonden door onze autoloze binnenstad en lopen midden op straat te twitteren en te instagrammen dat het een lieve lust is. Gevaarlijk! Vooral met nietsontziende fietstanks als ik in de buurt. Daarom let ik in september altijd wat beter op, op straat.

De zomer die aarzelend van start gaat (Martin)

Als het aan mij ligt, Martin, komt die hele zomer niet. Bah, zon. Shithitte. Ik weet dat ik hierboven heb gezegd dat ik nooit wegga uit Groningen, maar als de Inuit me zouden willen hebben, zou ik er zo een half jaar in een iglo kunnen bivakkeren. Verrukkelijk. Rollen door de sneeuw, ijsbaden, spelen met pinguïns, jonge ijsbeertjes aaien, slapen…

Over jonge mensen en dingen die nooit voorbij gaan (JohnPeter)

Ik las onlangs een aardige anekdote over hem. Hij zat op een terras waar een hond aan het spelen was en riep: “Hondje, hondje, kom eens bij Louis Couperus!”

Doe maar wel iets waar je blij van wordt, en niet bv de verbouwing van de zuidelijke ringweg of zo (Anita)

viaduktBreek me de bek niet open, daar komt t.z.t. nog een heel feuilleton over. Maar ik ben heel blij met het nieuwe pand van het Viadukt en vooral met de plek. Als we dan toch weg moeten, kan het maar beter hier naartoe zijn.
Lelijk hè? Maar dat komt allemaal goed, hoor. Wat ik nog wel het aardigste vind, is dat in deze tijd van muziekbolwerken die allemaal hip zitten te doen in industriële panden, wij uit zo’n bunker onder de snelweg trekken en in een raar schoolgebouw uit de de jaren ’70. Geen boodschap aan hip. Nooit gehad ook.

Het probleem van Klaboestaberen, en hoe het op te lossen! (Frank)

Ja hoor eens, Frank, jij bent al geweest. Blog zelf ook eens wat, man! Maar goed, de oplossing voor klaboesterberen is al afdoende geleverd door hoe heet ze ook al weer van het rood arbeiderskoor dat ooit optrad bij De Bende van Baflo Bill. Niks over te vinden, op het hele internet niet. Het is een complot tegen links!

Een stukje over de tour de france (HansPaul)

Zie Tuppus. Mocht je dat niet voldoende wielrennen vinden en geïnteresseerd zijn in stellingen die kant noch wal raken doch telkens weer met groot aplomb als waarheid gedebiteerd worden: zie alhier.

Of over de huismus (Bouke)

huismus

Over blogblock (José) (een andere José dan de eerste José, respectievelijk vrouw en man)

Quad erat non demonstrandum (want het bleek allemaal best mee te vallen). Dank. bijna net zo’n mooie afsluiter als The rest is silence.

Nagekomen bericht: Poëzie graag (Dorothee)

Cees_BuddinghIk ben nogal fan van Wat heb je aan je miljoenen, Piet, als je pissen moet en je kan het niet, wat ik wel een mooi, ontnuchterend wereldbeeld vind, maar wellicht is dat meer een rijmpje. Daarom hieronder het allereerste echte gedicht (of eigenlijk is het een serietje gedichten) dat ik ooit las en waarmee ik direct voor het leven verslingerd raakte aan de poëzie. Zijn naam was Cees Buddingh’.

geen schaartje

‘hé, dat lijkt wel een schaartje,
wat daar op de grond ligt,’ dacht ik,
‘een stoffig, grijsgroen schaartje’

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen schaartje was,
maar een elastiekje, ineengekringeld
in de vorm van een schaartje

geen brilmontuurtje

‘hé, dat lijkt wel een brilmontuurtje,
wat daar op tafel ligt,’ dacht ik,
‘een stoffig brilmontuurtje,
zo eentje als bernlef wel draagt.’

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen brilmontuur was,
maar het grijsgroene elastiekje,
nu ineengekringeld
in de vorm van een brilmontuurtje

Noojd Nieuws

‘Goedenavond en welkom bij Noojd Nieuws. Vanavond met het laatste nieuws uit onze regio, met hier aan tafel Harry Kammenga, directeur van basisschool De Neutenschaiter, en natuur Herma Weer Vrouw.

Maar eerst: Erwin Poppema. Jij houdt voor ons de sociale media in de gaten?’

instagram-old-new‘Ja Michel.Kijk, ik heb hier een reactie op Facebook van mevrouw Dollinga uit Midwolda: ‘Zometeen even naar TV Noojd kijken.’ En hier een foto van Freek Boersma uit Winschoten, op Instagram, van zijn televisie: ‘ik zet net RTV Noojd aan.’

‘Dankjewel Erwin. Dan nu het nieuws. Een verschrikkelijk ongeluk op de A28: een kettingbotsing met zeven auto’s. Gelukkig alleen enkele lichtgewonden, en geen dodelijke slachtoffers. Herma?’

‘Joa Michel. Kiek, zo’n ongeluk zol netuurlijk ook deur t weer kommen hebben had, moar dat weten wie nait zeker. Op dat moment wazzen der op A28 nait veul baaèèwn!’

‘Pardon?’

‘Baaèèwn! Waist ja wel, as der regen oet lucht komt.’

‘Oh… buien?’

‘Joa zeg ik toch! Baaèèwn!’

‘Eh… dankjewel Herma. Snel over naar Erwin.’

twitter_cover‘Ja je ziet dat zo’n ongeluk meteen terugkomt op Twitter. Hier, lees even mee, Adriaan Jukkema uit Delfzijl: ‘vreselijk ongeluk op A28’. En hier, ene @hompeldie: ‘Leef mee met nabestaanden van gewonden #ongelukA28′.’

‘Dankjewel Erwin. Meneer Kammenga, op uw basisschool wordt dan zeker ook wel gepraat, over zo’n ongeluk in het nieuws?’

‘Pardon? Oh, nou, neuh… Ja, we hebben natuurlijk verkeerslessen, en dan heb je het wel eens over de actualiteit…’

‘Herma?’

‘Nou ik denk dat het aibels belangriek is as der op boasisschoulen in pervincie veul over t weer diskuzaaierd wordt, zekers as der overal in Grunnen dikke baaèèwn binnen!’

‘Dankjewel. Erwin?’

‘Ja die opmerking van de heer Kammenga maakte meteen heel wat los. Hier, lees maar even mee, mevrouw Wolters uit Den Ham, op Facebook: ‘Fok Kammenga met zijn verkeerslessen!’ En hier, dezelfde @hompeldie: ‘Laat die Kammenga oprotten naar zijn eigen land!’

‘Dankjewel Erwin. Dan nog het weer. Herma.’

‘Om te begunnen hebben we te moaken met een lege drokgebied boven Westerwolde. Dat gift baaèèwn. Mörgen is t dreug, mit n moatege westenwiend. Moar vanòf moandag binnen der weer baaèèwn!’

‘Dankjewel Herma. We hebben nog net even tijd voor Erwin.’

‘Ja Michel, kijk, hier post de heer Landmans een foto op Twitter van zijn achtertuin: ‘Wat een gelul van die Herma! Het is hier hartstikke droog!’ En de hashtag #hermamoetdood is op dit moment trending in de hele provincie.’

‘Dankjewel. Tot zover Noojd Nieuws. Blijf ons volgen op de sociale media! Tot morgen.’