Catharina goes negentien punt nul

blogblock

Zangers/zangeressen met maniertjes (José)

Ik weet niet precies op wie José hier doelt, maar ik weet wel dat het Zanger niet kan zijn. Zijn enige terugkerende podiumact is dat hij altijd en overal uitglijdt met zijn rare strapatsen, keihard op zijn kont terecht komt en onder dikke tranen verder moet zingen. Wat hij niet allemaal voor u over heeft! Wel is er een schooltje aan Groninger zangeressen die iets vreemds doen met hun vrije hand, de hand waar geen microfoon in zit. CT (prachtstem) was de eerste die ik hierop betrapte en zij geeft zangles, dus ik vermoed dat het de kopijeerlust des dagelijkschen levens is. De hand is gestrekt, ter hoogte van het middenrif en maakt wegwerpende basta-gebaren op het ritme van de muziek. De pink is daarbij deftig geheven en de functie ervan zeer raadselachtig.
Help me herinneren dat ik nog eens een uitgebreid stukje aan de gezichten van sologitaristen en drummers moet wijden.

Sportzomer (Frank)

“Holland holland holland! Godverdomme! Scheidsrechter. Bondscoach. Veld. Trainer. Narsingh*. 1974.”
*Die heb ik opgezocht hoor. Mooie jongen, wel. Red.

Het nut van niksen oftewel gewoon rotten (Henja)

We zijn natuurlijk calvinistisch van inborst, daarom noemt Henja het ook vergoelijkend ‘rotten’. En dat klopt ook wel. Neem mij nou, zaterdagmiddag half drie en ik zit hier nog steeds ongewassen, met haar dat alle kanten uitstaat en zonder mascara en lippestift in de pyjamabroek te tikken op een toetsenbord (tienvingerblindsysteem!) en draag niks bij aan de economie of de wereldrevolutie. Terwijl Mijn Dichter in het zweet zijns aanschijns en in zijn Fuck De PVV-T-shirt bij de museumbrug krantjes staat te verkopen ten behoeve van dat laatste.

Over de studenten naast je of iets anders waar je van gaat schelden (Gerdientje).

Hier reageer ik op een trol die weer eens beweerde dat alle vluchtelingen voor de rest van hun leven in alles door de Nederlandse staat onderhouden worden en dat ‘sociale uitzinnigheid’ noemt.

rypke

1903 Tour de France winner Maurice GarinKomkommertijd (Renata)

Deze dateert uit 2008, Renata. Ik kan het lijstje wel weer eens updaten.

Je woont in een Groningerland waar bijna de helft van weg wil, naar elders (Jan)

Ja. Het is treurig. Er komen gelukkig wat vluchtelingen bij, maar die zullen het ook niet lekker vinden, dat geschud aal. Is het een troost dat ik hier in ieder geval tot mijn dood blijf wonen? Tenzij alles om me heen instort en overstroomt door dat geaardbeef, natuurlijk, dan is het niet anders.
Toen ik Jans naam zag staan, dacht ik trouwens onmiddellijk: “o ja, iets over het Gronengs.” Maar ik kon alleen maar ‘nah’ bedenken en dan vooral die in de betekenis van ‘stel je niet zo aan’ of ‘praat toch niet zo dom’. ‘Nah ta mor’ is ook mooi, maar daar kan ik verder niet zoveel mee. Maggelen!

Over het EK voetbal en het WK draaiorgel draaien (Harry)

Zie ook Frank. Aan de Amsterdamse grachten. Ik vond dit een verrukkelijk jaar, qua EK. Aan de voet van die ouwe Wester. Geen oranje gezien, iedereen riep telkens weer de naam van een ander land met ‘hup’ ervoor Bij ons in de Jordaan en ik heb geleerd dat Turkije in Europa ligt. Er is een Amsterdammer doodgegaan.

Slijptollen (Gerjan)

Dat is nou aardig, want er wordt te veel over hem gezwegen. De Colonel is de onvolprezen en uiterst daadkrachtige manager van Bandje, tevens scharensliep. Zijn uw messen bot? Bel De Colonel! Doet uw snoeischaar raar? De Colonel verhelpt dat in één tel! Werkt uw zakmes  niet naar behoren? Op de molen van De Colonel koren!

Kijk eens een hele rit naar de Tour de France. Vooral wanneer er geen ruk gebeurt. Ik kan me zo voorstellen dat het alsmaar doorkeuvelende commentaar voor jou een belevenis moet zijn (Tuppus)

scharensliepIk zet NU de radio aan en ga gewoon zitten meetypen (dat kan ik heel snel, vanwege dat bovengenoemde tienvingerblindsysteem). Ik ken geen enkele naam, dus die schrijf ik fonetisch, sorry alvast voor alles.

Hij heeft daardoor zijn voorsprong uitgedraaid. Briljante zet van DMC om hem vooruit te sturen. Als er echt gewonnen moet worden, dan verliest hij wel terrein. Een jury moet soms salomonsoordelen uitreiken. Hij vloog met 60 kilometer per uur tegen die boom aan en hij eroverheen. Vriend is al verlost van Verde en trekt een sprintje. Maar goed, laten we niet al te veel vooruitlopen op de uitslag. Eerste categorie. Maika rijdt op gunstig terrein. Vorig jaar reed hij als eerste over de tour Malei. Hij zegt: ‘als we tegen de Pyreneeën inrijden ben ik altijd de klos’. Deze Pino heeft goede en slechte dagen, maar altijd courage. Zorgt voor spektakel. Ze beginnen in één keer het tempo op te schroeven, maar maak je verhaal af terwijl de groep van 50 hier op de pijnbank ligt. Landa is inmiddels weg. O nee. Dat is Marene weer. Goka en z’n broertje. Goka is de oudste. De camera zegt: ‘dit tempo is te gezapig’. Als je nou aan mij vraagt: wie maakt de allerscherpste indruk, dan zeg ik: Kitta. Ai, daar gaat Maika, die gaat bij Pino vandaan. Die denkt ik pak die puntjes nog wel. Kuhrs vindt het moeilijk om in het wiel te blijven. Oeh, Pino zakt door het peloton, zelfs. Dat wordt een herhaling van wat we gisteren zagen.

Je kunt mij niet wijsmaken dat er ook maar iemand is die deze wartaal begrijpt. Maar prachtig is het wel, moet ik eerlijk toegeven.

Over parende libelles die al rollebollend door de lucht bijna onder mijn fiets kwamen… (Noor)

Ja, hoor eens, Noor, dat is al een volledig blog op zich. Die je zelf zult moeten schrijven, want ik heb het ja niet meegemaakt. Ik kan niet OVERAL bij zijn. Maar zo zie je maar weer dat je tijdens het paren niet al te uitzinnig moet rollebollen, daar komen maar ongelukken van.

Studenten in het verkeer of is dat ouwewijverig? (Margriet)

aletta jacobsGeen idee, ik ben zelf al redelijk op weg naar oud wijf, zo ik dat niet al bereikt heb, dus alles wat ik zeg en denk is ouwewijverig. Als je doelt op het krioelige fietsen, dan moet ik je, denk ik, teleurstellen, want dat doe ik zelf ook. Ik slalom overal omheen, slechts voor bussen en taxi’s heb ik als fietser nog een beetje ontzag, maar als ik als voetganger een zebrapad nader, ram ik gewoon door.
Als je de verse eerstejaarsstudentjes bedoelt, dan ben ik het wel met je eens. Die zijn helemaal opgewonden door onze autoloze binnenstad en lopen midden op straat te twitteren en te instagrammen dat het een lieve lust is. Gevaarlijk! Vooral met nietsontziende fietstanks als ik in de buurt. Daarom let ik in september altijd wat beter op, op straat.

De zomer die aarzelend van start gaat (Martin)

Als het aan mij ligt, Martin, komt die hele zomer niet. Bah, zon. Shithitte. Ik weet dat ik hierboven heb gezegd dat ik nooit wegga uit Groningen, maar als de Inuit me zouden willen hebben, zou ik er zo een half jaar in een iglo kunnen bivakkeren. Verrukkelijk. Rollen door de sneeuw, ijsbaden, spelen met pinguïns, jonge ijsbeertjes aaien, slapen…

Over jonge mensen en dingen die nooit voorbij gaan (JohnPeter)

Ik las onlangs een aardige anekdote over hem. Hij zat op een terras waar een hond aan het spelen was en riep: “Hondje, hondje, kom eens bij Louis Couperus!”

Doe maar wel iets waar je blij van wordt, en niet bv de verbouwing van de zuidelijke ringweg of zo (Anita)

viaduktBreek me de bek niet open, daar komt t.z.t. nog een heel feuilleton over. Maar ik ben heel blij met het nieuwe pand van het Viadukt en vooral met de plek. Als we dan toch weg moeten, kan het maar beter hier naartoe zijn.
Lelijk hè? Maar dat komt allemaal goed, hoor. Wat ik nog wel het aardigste vind, is dat in deze tijd van muziekbolwerken die allemaal hip zitten te doen in industriële panden, wij uit zo’n bunker onder de snelweg trekken en in een raar schoolgebouw uit de de jaren ’70. Geen boodschap aan hip. Nooit gehad ook.

Het probleem van Klaboestaberen, en hoe het op te lossen! (Frank)

Ja hoor eens, Frank, jij bent al geweest. Blog zelf ook eens wat, man! Maar goed, de oplossing voor klaboesterberen is al afdoende geleverd door hoe heet ze ook al weer van het rood arbeiderskoor dat ooit optrad bij De Bende van Baflo Bill. Niks over te vinden, op het hele internet niet. Het is een complot tegen links!

Een stukje over de tour de france (HansPaul)

Zie Tuppus. Mocht je dat niet voldoende wielrennen vinden en geïnteresseerd zijn in stellingen die kant noch wal raken doch telkens weer met groot aplomb als waarheid gedebiteerd worden: zie alhier.

Of over de huismus (Bouke)

huismus

Over blogblock (José) (een andere José dan de eerste José, respectievelijk vrouw en man)

Quad erat non demonstrandum (want het bleek allemaal best mee te vallen). Dank. bijna net zo’n mooie afsluiter als The rest is silence.

Nagekomen bericht: Poëzie graag (Dorothee)

Cees_BuddinghIk ben nogal fan van Wat heb je aan je miljoenen, Piet, als je pissen moet en je kan het niet, wat ik wel een mooi, ontnuchterend wereldbeeld vind, maar wellicht is dat meer een rijmpje. Daarom hieronder het allereerste echte gedicht (of eigenlijk is het een serietje gedichten) dat ik ooit las en waarmee ik direct voor het leven verslingerd raakte aan de poëzie. Zijn naam was Cees Buddingh’.

geen schaartje

‘hé, dat lijkt wel een schaartje,
wat daar op de grond ligt,’ dacht ik,
‘een stoffig, grijsgroen schaartje’

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen schaartje was,
maar een elastiekje, ineengekringeld
in de vorm van een schaartje

geen brilmontuurtje

‘hé, dat lijkt wel een brilmontuurtje,
wat daar op tafel ligt,’ dacht ik,
‘een stoffig brilmontuurtje,
zo eentje als bernlef wel draagt.’

maar toen ik beter keek zag ik
dat het geen brilmontuur was,
maar het grijsgroene elastiekje,
nu ineengekringeld
in de vorm van een brilmontuurtje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s